Bir kuni kapalak uchib ketayotsa, ilon kapalakni yemoqchi bulib xamla qilibti. Kapalak esa qurqqanida  qanotlarini qattiq qattiq qoqib jon talvasasida  qochibti.  3 kun qochibti, chunki qurquv kuch berarkan. Ilon ham kapalakning izidan qadamba qadam yerda urmalab boribdi, taqibni quymabdi. Kuchdan qolgan kapalak gulga qunib, ilonga meni òldirishingdan avval senga 3 ta savolim bor debdi. Ilon esa odatda men yemishlarimga bunaqa imkoniyat qoldirmasidim, mayli senga beraman bu sening oxirgi sözing bòla qolsin. Kapalak aytdiki

 1 savolim: kapalak seni yemishingmi, asli kapalaklar bilan ovqatlanasanmi deb suradi.

Ilon bòlsa yoq dedi. 

2 savolim : men senga biror bir yomonlik qilmi, senga nima yomonlik qildimki meni òldirmoqchi bòlyapsan deb suradi kapalak.

Ilon bòlsa yoq dedi.

3 salovim: unda nimaga meni òldirmoqchi bòlyapsan deb suradi kapalak, shunda ilon aytdiki men seni qanot qonoq qoqib parvoz qilishingni kòrolmeman deb javob berdi.

        Bunda kòp ibrat bor ekan birodarlar. Asli kapalak ilonni yemishi emasdi birodarlar. Ilonga yomonlik ham qilmagandi. Lekin ilon uni òldirmoqchi, yemoqchi sababi uni kòrolmayapti parvoz qilishini. Huddi shundey jamiyatda hasad shu qadar avj olib kettiki, asli inson insonni yemaydi. Insondi yemishi inson ham emas. Bir inson bowqa bir insonga yomonlik ham qilmagan. Nega unda inson yomonlik qiladi, ma'lum bòlyapti. Insonni omadini kòrolmagani uchun. Unga kelayotgan, qòngan baht qushini kòrolmagani uchun. Uni qanot qoqib parvoz qilishini kòrolmeydi. Shuning uchun unga yomonlik qilishga harakat qiladi. 

Bugun ilonlar kòpayib ketti birodarlar. Dasht-u maydonda, chòlda ilonlar qolmadi. Hamma ilon bizni qalbimizda. Holbuki bu qalbga farishtalar vositasida ilmning nuri kirishi kerak edi. Bu umr qisqa tez òtib ketuvchi, zavq shavq bilan rozi bòpib yashalsa jamiyatda osoyishtalik bòladi, yaxshilik bòladi unda baraka bòladi. Hayotdan zavq olib quvnab yashashimiz kerak ekan. Odamlardan kamchilim emas, yaxshilik qidirib yashashimiz kerak. Kamchilim esa hammamizda bor. Biz anashu kamchilik, xato nuqsonlarimizga tovba qilib yashaymiz. Olloh Subhaini tolo esa mag'firat qilaman deb, vadasini berganlar.